Süveyda Şiiri - Kırık Dize

Saat sabahın cehennemi,
Yüreğimde bir neşter yarası.
Anlayacağın, yine yalnızım Süveyda.
Yalnızlığıma eşlik eden motor sesleri,
Dillerini hiç anlamadığım yabancılar gibi.

Saat sabahın cehennemi.
Küllük ne ara bu kadar kalabalık oldu?
Sessizlik duvarlardan yankılanırken
İnan, hiç fark etmedim Süveyda.
Sen olsan, “Bu kadar içme.” derdin.
Sen yoksun ya, küllük habersiz doluyor.

Bugün de kahvaltı yapmadım,
Tıpkı dünkü gibi.
Aç kalmayı da bu aralar huy edindim.
Sen olsan doyurmadan yollamazdın,
Ömrümü sinsice törpüleyen,
Beni ben olmaktan çıkarıp
Hayallerimi eriten o karanlığa.

Sen olsaydın, Süveyda,
“İşe gitmek iyidir.” derdin.
Temiz elbiseler giydirir,
Güzel kokular sürerdin.
Sen olsaydın, bana gülümserdin.
Sen yoksun ya,
Hepsi neye yarar Süveyda?