Esmezdi doğduğum köylerde meltem çünkü yoktu bizim denizlerimiz..
Belki bu yüzdendir dalgalı saçlarına bu kadar aşık olmam..
Saçlarının serinliğine hasret dalgın başımı bir duvara yasladım..
Dedimki..
senli şiirlerim olmayacak bundan sonra sevgili..
Köhne bir karanlıkda bir mum aradım alevinde eritip düşlerimi içimi dökecektim kalemimin değdiği her yere...
bir kaç damla aktı zaman milyonlarca yıldır aynı kalem aynı kağıtla bekliyordum..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta