Itır kokardı bizim dağlar ve her baharda kardelenler açardı çamurlu tarlalarda ne güzel
Ben Ergen çocuğuydum kıraç bir köyün köylüsüydüm bütün kurak yaşayanların
Sen Başkentde Bir şehirlisin sevgili
ne içtiğimiz su ne yediğimiz ekmek aynıydı
sana göre ben köy pınarından içerdim kana kana sen sebilden Ama o içtiğin sularda bizim köylüydü
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta