Ellerim gömülürken karanlıklara
Topraklar yanıyor suskunluğumdan Hıçkırığa boğulurken gözleri
Düşerim en ücra köşelere
Sana susuzluğum boynumda ilmek
Beni besleyen mezarım sın sevgili! Kapıların tokmağında
Asılı kalır yüreğim
Sen benim intizarım sın sevgili!
Küskünüm fırtınalara
Su yerine rengi kan gözlerimden akan
Dökülüyorsa bulvarlara
Ölümü güldürdüğüm o zaman
Sana susuzluğum boynumda ilmek
Beni besleyen mezarım sın sevgili! Kapıların tokmağında
Asılı kalır yüreğim
Sen benim intizarım sın sevgili!
Gözlerindi aydınlığım sevgili
Çekilince bedenimden
Söner göklerimde ki yıldızlar Ben gibi aşka dair yalnızlar
Sana susuzluğum boynumda ilmek
Beni besleyen mezarım sın sevgili! Kapıların tokmağında
Asılı kalır yüreğim
Sen benim intizarım sın sevgili!
Sürgünümü yaşadığımdan beri İsyanımdan vurgun düşer yüreğime
Leylâ’yı taşırım gözlerimde Böyle yazılırmış hikayesi aşıkların
Sana susuzluğum boynumda ilmek
Beni besleyen mezarım sın sevgili! Kapıların tokmağında
Asılı kalır yüreğim
Sen benim intizarım sın sevgili!
Sana susuzluğum boynumda ilmek
Beni besleyen mezarım sın sevgili! Kapıların tokmağında
Asılı kalır yüreğim
Sen benim intizarım sın sevgili!
Kayıt Tarihi : 2.03.2007 20:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!