Hiçbir satırım değil kendime,
Jilet gibi kesiyor kalem sinsice.
Yeni bir yara açıyorum kendime
kanım mürekkep olsun diye.
Ve yazıyorum;
Kendimle savaştıkça BARIŞA susuyorum...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




edebiyatta buna ne deniyordu şimdi hatırlayamadım. susmak sözcüğünü ustaca kullanmışınız. Betimlemelerde mükemmel.
Kaleminizin gücününartarak devamı dileğiyle.
kutlarım hoş paylaşımı
beğeni ile okudum
okunuşu mükemmel
geçişler mükemmel
akışı mükemmel
bence harika bir paylaşım olmuş
duygularındaki yogunlugu
ilhamın vede
kalemin hiç tükenmesin
kutlarım hoş paylaşımı
beğeni ile okudum
okunuşu mükemmel
geçişler mükemmel
akışı mükemmel
bence harika bir paylaşım olmuş
duygularındaki yogunlugu
ilhamın vede
kalemin hiç tükenmesin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta