Sustum...
Senden kalan ne varsa bende,
Hepsini içimde tuttum.
Suyun dibinde nefesimi tutar gibi
Seni içimde tutabildiğim kadar tuttum.
Sustum...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Sustum...
Sende gittin...
Beni sensiz, beni umutsuz bıraktın.
Ben ardından hep sustum,
Sonra dayanamadım acımı çığlığa dönüştürdüm,
Sen yoktun!
Ne suskunluğumu gördün,
Ne de çığlığa dönüşen acımı...
Sen yoktun!
Ben ve sevgim vardı sadece,
Sonunda gördüm...
sustum
...
Sustukça çoğalır acılar ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta