Susuyorum artık
Sesim çıkmadığından değil, gücüm yetmediğinden
Haksız olduğumdan da değil ama hakkım olduğundan susuyorum
Ne sessizdir kabristanlar
Ama sadece ölüm değildir susma vakti
Bir de ne ölüler varmış henüz kabir bilmeyen
Birazda ondan susuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta