Bak, artık rüzgarı kovalamıyorum,
Yırtılan yelkenlerimi dikmiyorum sökük şafaklarda.
Sana giden yolların asfaltına başımı koyup uyudum,
Uyandım, yüzümde kaldırım taşlarının soğuk izi...
Yorulmuşum; sırılsıklam bir kavganın ortasında,
Kendi sesimin yankısından yara almışım meğer.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta