Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Sustum...
Sende gittin...
Beni sensiz, beni umutsuz bıraktın.
Ben ardından hep sustum,
Sonra dayanamadım acımı çığlığa dönüştürdüm,
Sen yoktun!
Ne suskunluğumu gördün,
Ne de çığlığa dönüşen acımı...
Sen yoktun!
Ben ve sevgim vardı sadece,
Sonunda gördüm...
sustum
...
Sustukça çoğalır acılar ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta