Uzun bir kitabın son sayfasına sıkıştırılmıştı ömrü..
Hiç sorulmamıştı hayatına dair neler çekmiş,neler görmüştü...
Rezilce bir hayatın içinde açan bir papatya kadar beyazdı dudağında ki gülümseme..
şaşırtıcıydı..
Erdemli bir bakışla baktı etrafına..
Yüzünden yansıyan ışık,yüksek tepelere vurmuş aydınlık gibi berraktı..
Kenetlenmiş ellerine baktı son kez..
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta