Uzun bir kitabın son sayfasına sıkıştırılmıştı ömrü..
Hiç sorulmamıştı hayatına dair neler çekmiş,neler görmüştü...
Rezilce bir hayatın içinde açan bir papatya kadar beyazdı dudağında ki gülümseme..
şaşırtıcıydı..
Erdemli bir bakışla baktı etrafına..
Yüzünden yansıyan ışık,yüksek tepelere vurmuş aydınlık gibi berraktı..
Kenetlenmiş ellerine baktı son kez..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta