Aksama varsan nere varmasan kim…
Mil gibi sokulup gelirken sanci saran sürgün avara
Bir agac…
Sokakta kahrindan devrilse icinde yüzyillara son veren cürük cinar
Sabah günesiyle dogup boyansa bulansa bicak dokunur gibi
Cocuk…
Adini sanki kendi koydugunun kulaklarindan sahibi olmayan cigliklari fisildayip
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta