Kış gibi gözlerin, içimi donduruyor
Titriyorum baktıkça, bacaklarımın bağları bir bir çözülüyor
Antik bir kent gibiyim, dışım da içimde çöküyor,
Tarihimi bilmeyenler boş boş duran bir ev gibi görüyor
Bilenler şehvetle bana bakıyorlar tarihimi, çok şey yaşadığımı anlıyor onlar
Kara kışta bir soba gibi gülüşlerin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta