Kan kırmızısı bürümüş gözlerimi, adım karalanmış
Günahlarımı konuşurken insanlar, sevaplarım unutulmuş
Yağmurlar yağmış krallığıma, herkes susmuş, güneş batmış
Sevgiyle kozasına giren tırtıl, nefretle kelebek olmuş
Ellerim uyuşuyor, kalbim zar zor atmaya çalışıyor
Kinimi içimde, 40 kat zincirlenmiş bir kafeste saklıyorum
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta