Susmak Şiiri - Dr Yusuf Polat

Kuruyan bir bahçe sensizlik yüzümde
Hasretin yorunca soldum sarardım
Gözyaşlarımla uğurladım
Her ne varsa ağaçlardan dökülen
Çekildim kenara susan dile sığındım

Soğudum hayattan usandım insandan
Yol verdim herkese
Yalnız kendimle kaldım
İndirdim sırtımdan tüm derdi gamı
Çekildim kenara tek susa sığındım

Dost dediğin göçmen kuşlar misali
Çekip gider sıcak diyarlara
Kalınca karakışın ayazında tek başına
Hasretin gizlese de olan biteni
Ben susmakta yakaladım var olan gerçeği