Süslü Köşk Şiiri - Kasım Kobakçı

Şu görkemli süslü köşkün camlarında akseden nur,
Mavi sular oynaşırken kıyılarda başlar huzur,
Eski günler yâd edilir sohbetlerde yoktur kusur,
Zenginliğin o şatafat gürültüsü burda durur.
*
Altın varak koltuklarda kurulmuşuz tam köşeye,
Kimisi der servetim var gerek duyma endişeye,
Hizmetçiler koştururken şerbet dolar o şişeye,
Boş laflarla gün tüketip dalar gider menekşeye.
*
Biri kalkar öğüt verir hayat dersi satar bize,
Emek yokken yemek boldur dünya gelmiş sanki dize,
Yorulmadan kazanmanın sırrı nedir sorsak size,
Kurnazlıkta yarışırlar gerek kalmaz başka ize.
*
Sahil boyu dedikodu vurur durur hep denize,
Dalgaların sesi gelir duvarlara çarpar gider,
Bu saltanat bu debdebe sanma ki hep böyle gider,
Konak çürür insan göçer zaman her gün veda eder,
Kalan sadece bir hoştur rüzgar onu heba eder.