Göğün en yalnız mavisi vurur gözlerine
Yüzün nurlu ve pürüzsüz
Gözlerin deniz dolardı
O geceden sonra
Bir rüzgâr süzülürdü sessiz hasret mahvillerinden
Hicran şarkıları sızardı harabelerden
Gecenin gizemi karanlığı sollar
Martılar bile kalmazdı o saatlerde
Sabahın ürkek ışıklarıyla,gizemler kaybolur
Çıplak gerçekler ortaya dökülürdü
Acı gerçekler çabuk yerleşir kalbe
Herkes bir gün mutlaka eve dönerdi
Şimdi burdan ilan ediyorum
Bu can bu bedene emanet iken
Seni sevmemek en büyük ihanet
Suskun bir kadim dua gibisin
Zor dökülüyorsun dudaklarımdan
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 13:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!