Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
soldu saksıda çiçeklerim
dua,ya açıldı ellerim
bir umut bir umut
yine seni beklerim.!
solmasın saksıda çiçeklerın umut dolu şiirlerinı beklerım yıne çok akıcı ve zengın bır şiir yuregıne saglık saygılarımla
garip bir paradoks
ama ajitasyonu fazlaydi
ve sair girisle
finalin arasinda bir tezatlik var bilginize
siir adina
saygilar
....f.s.m
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta