bak!
yalnızlık tuğlaları da eriyor;
eziliyor duvarların.
yarım bi tebessüme yenilmiş,
ruhunun köşesinde asılı duruyor
şurada ki fotoğraf.
pencerelerin hanidir kuzeye,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta