Ömür yetmez ki anlatmaya başa gelenleri.
Susmak tek çare, konuşmaya olmaz mecal.
Dudaklar mühürlü, çıksa kelimeler titrer.
Razı gelmedi hiçbir an ne fikir ne de akıl.
Geçmedi hiç sayfa sayfa gam ağırdan vurur.
Elin ayağın soğur da zannedersin ki üşür.
Anlamak denen şey, hep fırtına sonrası belirir.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




O bilmiyor. Benim de kucaklanmaya ihtiyacım var. Onun için, çok da önemli değilim gibi. Bilse bana sarılır mıydı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta