Ömür yetmez ki anlatmaya başa gelenleri.
Susmak tek çare, konuşmaya olmaz mecal.
Dudaklar mühürlü, çıksa kelimeler titrer.
Razı gelmedi hiçbir an ne fikir ne de akıl.
Geçmedi hiç sayfa sayfa gam ağırdan vurur.
Elin ayağın soğur da zannedersin ki üşür.
Anlamak denen şey, hep fırtına sonrası belirir.
Giden gitmişse, kırıp ta gönlün kapısını.
Artık gönül neden onun için bahaneler arasın.
Atsız dolaşsınlar, benim koyduğum yok isimler.
Ben layık değilsem, hak ettikleriyle kalsınlar.
Kenan Gezici 11 /01/2026
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 20:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)