Sebepsiz yere hapsediyor benliğimi.
Düşler miydi açıkta kalan?
Yoksa kaçmaya çalıştığımız
Gerçek miydi?
Aldatılmış düşünceler arkasına gizlenen
Karşısında savunmasız bırakan.
Benimle yaşayan ve benimle yok olan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta