Suskun Geveze Şiiri - Mustafa Saymaz

Kan revan sorgulardan geliyorum
Ve Epey ağladım sayılır
Hırçın rüzgarlar kadar acımasızdı hayat
Binlerce kez kırdı dallarımı
Bense binlerce kez sürdüm kırıldığım yerden ona inat
Şimdi ise
Geveze gündüzler yaşar
Suskun akşamlarda ağlarım
Biliyorum tesiri yok sana yapılan hiç bir duanın
Söyle kim döndürebilir seni
Hangi üfürükçü hangi kalpazan hangi tarikat
Hatırladıkça ağlarım
Söylesene nasıl bir hevesle kurulmuştu
Yüreğinin önündeki geçemediğim o baş belası barikat
Yine de güzel şey sevgilim
Sabahın köründe fırından yeni çıkmış bir simitin bugusunda seni aramak
Ve düşlemek
Otobüsün camına başımı dayar dayamaz daldığım
O yorgun emekçi uykularında.
Oysa ben
Yeni doğmuş bebeğin gözbebeklerinde görmek isterdim seni
Bir bebeğin tertemiz elleriyle sevmek
Bakınca görünmeyen deri altı yaralarım var benim
bir de umutsuz yarınlarım
dedim ya sevgili
Kapkara gecelerden geliyorum epey ağladım sayılır
Avuçlarımda koskocaman bir hiç
Oysa sevgiye hasret kalmış bir çocuktu içimdeki
Hani o senin sevimsiz sanıp yüreğine konduramadığın o piç...