Dışarda kopan, o gürültüyü,
Seyreder dururum penceremden,
Bu sessiz ve soğuk taş odamda.
*
Ard arda patlarken, volkanlar hep,
Ruhumda buz tutmuş, koca dağlar,
Yerinden oynamaz, yaslı bağlar,
Dönüp de bakmazsın, hiç arkana,
Yüksekten bakan, o tavrınla sen.
*
Ne kadar, ateşler düşecek ki,
Şu kısacık, donuk an içine,
Hangi söz yetecek, bu suskuya...
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 17:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!