Pencerem,
martıölüsü beyazının çürüğüydü biraz,
biraz da ölgün bir tuncun rengi.
Kentin bacalarından tüten karbondioksit tütsüler,
pervazdan kırk dokuzluk
bir kartpostali anımsatırken,
seramik kupamdaki
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta