Susarım Ben Kaderime Şiiri - Kasım Kobakçı

Titrer ellerim, tutmaz dizim tam karşında,
Bekledim bu vuslat anını, aylar yaşında,
Bir soğukluk, bir yabancılık var bakışında,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Hayalindeki o efsunlu suret, ben değilim anladım,
Boşuna mı bunca zaman, hasretinle yandım,
Gözlerini kaçırdın benden, sanma ki kanmadım,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Belki dev sandın uzaktan, mektuplarda bu garibi,
Yaklaşınca gördün sönmüş, tükenmiş bir kalbi,
Yıkıldı mı o kurduğun düşlerin, tek sahibi,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Konuşmaya mecalin yok, dilin sanki lal olmuş,
Sanki bütün heveslerin, bir anda sararıp solmuş,
Aradaki o coşkun akan nehir, şimdi durulmuş,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Satırlarda anlattığım o dağ gibi, mağrur duruş,
Etmezmiş meğer senin yanında, tek bir kuruş,
Kalmadı artık yüreğimde, ne kanat ne de uçuş,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
İstemem acımanı, bana merhamet etme sakın,
Biliyorum, mutlak ayrılık bize şah damardan yakın,
Son kez bari yüzüme doya doya, korkmadan bakın,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Maziye karışacak birazdan, bu buluşma anı,
Saracak ruhumu, yine o eski hüzün yanı,
Unutursun belki zamanla bu köhne, yıkık hanı,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Baharda yürüyecektik hani, o çiçekli yolları,
Saracaktı beni o şefkatli, o sıcak kolları,
Şimdi kesti ayaz, kuruttu yeşeren dalları,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Fani avunur belki, cüzdanındaki soluk bir resimle,
Yaşar gider o eski, kırık ve yarım hevesimle,
Anarsın belki yıllar sonra kısık, titrek sesinle,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.
*
Kalk git artık durma, yolun bahtın açık olsun,
Bırak hüzünler, kederler benim odama dolsun,
İsterse dünyam sensiz, ışıksız sararıp solsun,
Verdiğin karar ne olursa, boynum kıldan ince,
Susarım ben kaderime sessizce, derince.