Susarak İlerlemek Şiiri - Seyrani Göl

Artık çok şey söylemiyoruz.
Zaman, kendi yükünü kendi taşıyor.
Biraz yorgunuz,
biraz kabullenmiş.

Maziden kalan
ne varsa içimizde,
adını anmadan
onu taşıyoruz.
Acı hâlâ var,
ama bağırmıyor artık.
Bir köşede duruyor.

Sevinç eskisi gibi değil,
biliyoruz.
Yine de
küçük şeylere tutunuyoruz:
bir ışığa,
bir nefese,
bir de ufacık bir gülüşe.

Dualar kısaldı belki,
ama şimdi daha içten.
Beklemek,
eski bir alışkanlık gibi
kalpte duruyor.

Bahar gelir mi?
Gelir.
Geç kalır,
ama gelir.

Ve insan,
her şeye rağmen
yaşamaya devam eder.
S.GÖL