Çoğu zaman kalp kırıklıklarını, düzenli süren bir hayat bozulmasın diye görmezlikten geliriz.Bu yazı da böyle bir şey işte, kimisi yaşanmışlık, kimisi gözlem.
Feminist değilim,hiçbir zaman da olamadım. Yetiştirilme tarzım ve büyüdüğüm çevre buna asla izin vermedi.Kadın ve erkeğin eşit olmadığı öğretildi, erkeklerin hep bir adım önde olması gerektiği söylendi.bildiğini bile bilmemen, duyduğunu duymaman, gördüğünü görmemen tembihlendi.Bunları aşmak hiç kolay olmadı,saygıyı kaybetmeden, bıkmadan direndim ve sonuçta yenilmedim bu tabulara. Peki ya yenilenler?
Biliyorum şimdi soracağım soruların cevaplarını bir çoğunuz kabullenmeyecek ve inkar edeceksiniz.Birçok kadının hayatı bu soruların cevaplarında gizli.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




SEN BİR HAZİNESİN ÇOK GÜZEL VURGULU ANLATIMLARA İMZA ATIYORSUN TEBRİKLER CAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta