Susamak Şiiri - Erdoğan Çeçen

İki deniz var karşımda,
Nasıl çarpıldım Yarap…
Kulağım sadece bir ses duyuyor,
Her şey birken,
Neden? iki deniz…

Bir, gözlerinde görüyorum denizi,
Bir de, denizde gözlerini…
Seni hep görebilsem,
Hep görmüş olacağım denizi...

Fondaki deniz, küsecek biliyorum,
Dalgalar beni, içine alacak...
Nasılsa benim denizim,
Hep aşkımı mırıldanacak...

Yok yok!.. Kayan kayık değil biziz,
Ufuk kalmadı artık,
Kendimizden geçmişiz..

Leylâ-yi divane oldum ben,
Seyrettim sabaha kadar…
Denizime dalmışım...

Olmasın başka bir an,
Deniz gözlerden,
Sırılsıklam olmuşum.

Işığa ihtiyacım yok artık,
Gökyüzüne de, yeryüzüne de.
Ağaca da, kuşlara da her şeye...
Her şey var çünkü, benim denizimde...

Viski de neymiş,
İçmeden sarhoşum.
Nasıl kaynak bu Allah’ım,
Nasıl da susamışım…