susam sokağı çocukluklardan geçen
gevrek insanlardık
sevgilerde mantık arayan akılsız çömezler...
içimizdeki depremlerden sığındığımız,
prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik.
yüzüne bakılmayacak insanlarla kurulan
yüzgöz dostlukların zavallı kahramanları...
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik. Evet bende senin gibi kou de muhendislik okudum.Ama hüsranımı 4 duvar oluşturmaz benim.
Sen tek katlı binalarda yaşadın,başkaları yuksek binalarda öldü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta