susam sokağı çocukluklardan geçen
gevrek insanlardık
sevgilerde mantık arayan akılsız çömezler...
içimizdeki depremlerden sığındığımız,
prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik.
yüzüne bakılmayacak insanlarla kurulan
yüzgöz dostlukların zavallı kahramanları...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik. Evet bende senin gibi kou de muhendislik okudum.Ama hüsranımı 4 duvar oluşturmaz benim.
Sen tek katlı binalarda yaşadın,başkaları yuksek binalarda öldü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta