susam sokağı çocukluklardan geçen
gevrek insanlardık
sevgilerde mantık arayan akılsız çömezler...
içimizdeki depremlerden sığındığımız,
prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik.
yüzüne bakılmayacak insanlarla kurulan
yüzgöz dostlukların zavallı kahramanları...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




prefabrik sınıflarda yetişen mühendislerdik. Evet bende senin gibi kou de muhendislik okudum.Ama hüsranımı 4 duvar oluşturmaz benim.
Sen tek katlı binalarda yaşadın,başkaları yuksek binalarda öldü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta