Eli değnekli umutlarımın sıradışılığında adın yazılmıştı mısralarıma hep,
Bundan mıdır bunca zamandır suskunluğum? !
Unutuvermiş miydim seni gerçekten? !
‘Sen’ diye başlayıp sebepsiz üç noktalarla bitirdiğim şiirlerim nerede? !
Boynu bükük anılarımın sukunetinde haykırıyorum adını şimdi…
Buymuş demek ki avazı çıktığı kadar susmak dedikleri…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Teşekkürle...
Susmayın efendim,siz susarsanız şiirler susar.Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta