Sus Dilim Şiiri - Şeref Işı

İçinden geleni dışından söyleme, anlamıyorlar
Sevgi dili tükenmiş yüreklerin, kırıyorlar
Sevgiyi bilmeyen gönüller aşkı arıyorlar
Sus dilim konuşma, kelimeleri tüketiyorlar
Onun için bölsen, gökyüzünde ayı ikiye
Bulutları sarıp sarmalasan, versen eline
Gökkuşağından kemer de yapsan beline
Sarılmayı bilmiyorlar,şefkati bilmiyorlar
Bir fincan kahveni paylaşırsın, kıymetin bilinmez
Sigara diye hasreti içersin de, ruhu hissetmez
Körelmiş bakışlar,dudaklardaki tebessümler
Aşk ile bakmıyorlar,içten gülemiyorlar
Şimdi suskunluk zamanıdır,tek kelime bile etme
Topla dilinin ucundaki sözleri, söyleme
Ne kendini heba et,ne beni heder etme
Bak yıne ay doğdu,karanlık oldu
Yıldızlardan taç yapsan saçlarına istemiyorlar
Anlasana dilim,bu Dünya’da seveni sevmiyorlar