Bu karanlık, benim değil aslında.
Hayatın akışındadır kaos, karmaşa.
Yürek teslim olmuş, umut ise hayal.
Benlik, kendi ile girmiş savaşa.
Bir ileri, iki geri bildiğim tüm düzenler.
Huzur, yok oluşla var olmuş.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta