Şu gök yüzüne baktığımda neden hep sana benziyor.
Sessizliği duruşu bir yerlerden çıkıp, koşa koşa gelmiş gibiydi.
Ne zaman sevmek istesem, çetin bir kışa dönüşürdü.
Sabah olunca sevda yüküm alev alev çoğaldıkça çoğalırdı.
Ayakta durmaya zor çalışırdım.
Günler aylar bocaladım durdum.
Yürüdüğüm cadde sokak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
