Aksettiren kaygı enkazlarında içilir en ağır yeminler.
Gerçeklik duruşmasında sınıfta kalır yüreksiz bedenler.
Korkusuzluk kafesinin emsalidir bu sürünmece,
Olmamalı diyorum şu karanlığa küsmece
En diri aşklar karanlığa çarparak ışık bulur.
Hiç düşmemiş düşler istilaya boğulur
Bırak!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
