Ah hiç bilememiştim ki birilerine küsmeyi, öylece devam ettim hayata kaldığım yerden kurumuş gözyaşlarımla hep...
Sonraları becerdim küsmeyi ve sonunda da yok saymayı küstüklerimi.
Kendi masalımın kahramanı oldum da, başkalarının masallarına inandı çocuk yüreğim kendim gibi sanarak...
Hayatı ve sevgiyi tadilatlarım da ters yüz ederek devam etti, taa onarmalardan vazgeçene kadar... Ve öğrendim ki çok tadilat yapılan sevgilerde dikiş tutmuyormuş, bıraktım gittim eskileri sökük ve yamalı kalsınlar diyerek... Yeniler var be canım ve de yenilikler.
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta