Sürgünde Bir Prenses 5 Şiiri - Nimet Öner

Sürgünde Bir Prenses 5

Şehir yabancıydı.
Sokaklar
başka bir dilde konuşuyordu.
Pencerelerden gelen sesler
tanımadığı bir rüzgâr gibiydi.
Ve bir kadın
yeni bir kapının önünde durdu.
Bir zamanlar
yüksek saray kapılarından geçen adımlar
şimdi sade bir eşiğe değdi.
yürüyüşü değişmemişti.
İnsan bazı şeyleri kaybedebilir.
Bir şehir.
Bir saray.
Bir hayat.
bazı şeyler
kaybolmaz.
Bir kadının asaleti gibi.
O sabah
pencereyi açtı.
Gökyüzü
burada da aynıydı.
Bulutlar
aynı sessizlikle geçiyordu.
Bir an
uzaklara baktı.
Belki İstanbul’u düşündü.
Belki çocukluğunu.
Belki mermer koridorları.
sonra
ince bir tebessüm geldi yüzüne.
Çünkü artık biliyordu
İnsan
bir şehri kaybedebilir.
hatıralarını kaybetmez.
Bir saray
yıkılabilir.
bir kadının içindeki
o görünmeyen saray
hep ayakta kalır.
Ve o gün
yabancı bir şehirde
sürgünde yaşayan bir prenses
sessizce şunu anladı
Tahtını kaybetmiş olsa da
kader başka bir şey vermişti.
Zamanın unutamayacağı
bir hikâye.
parlamaya devam eder.