Sürgün Verince Efkar Şiiri - Yorumlar

Bir öksüzlük solosu sundugunda ikametgah
Cigliklara cevapsiz kalan adresler gibi muhit mesken namekan
Pencerelerin göz hizasinda kayboldugunu konsollara duvarlara sürgün
Bulanik bakislar altinda cöl kadar corak sessiz ve sürgün
Kavrulmus aksam istasyonlarinin birinde yaz günüdür belki
Bicilmis firezlerler altindan cirpinarak can telasindaki sigircigin
Ve kör karanliklardan düse kalka sabahini bulmaya