Sürgün Şiiri - Ahmet Merıç

Kalbimin sahibi neden gulmez hic yuzum. Dert cekmeyemi geldim bu dunyaya. Soyle neden hep dertli nemli gozum . Bendemi yenik dustum kara sevdaya. ............. ........... ........... ......... .Sorun yenik dustugum hayatmi? Yada ayak uyduramadigim zamanmi? Benmi yabanciyim yoksa mekanmi? Sende hic sevgi merhamet varmi? ............................................................................................ Biliyorum bu sevda imkansizdi Lakin gozlerim gozlerine kandi. Sana gulen Hayat beni derde saldi. Yuregimin derinlerinde bir ahim kaldi. ..................................................................................................Ben cenneten kovulan dunyaya surgun bir ruhtum . Dunya denilen mekanda bir damla mutlugu cok gordun. Kerem olup askinla yanip tutusmustum . Simdi senin yureginden yine surgun oldum. ..................................................................................................Ben hep cilekes uzak diyarlara surgun. Dalinda kurudu soldu buyumez gulum. Sevda denilen deryada vurgun yemisim. Kiyamete Kadar surer huznum. ..... ................................................... .......... Kim bilir kader bir gun guldurur. Surgun yemisim vurgun yemisim . Belkide omur boyu surundurur Ne care yurekten sevmisim.