Evrenin kısır döngüsü içinde,biyerlerdeyim,
zamansız, mekansız
Sevgi labirentlerinin çıkmazında…
Ne geri almak mümkün zamanı,ne de yaşananları
Sevgi tohumları atılırken yüreğimize,
ne güzeldi dünya.
İşte son perde bu..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta