Sürgü-şah Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Sabır; yükseldikçe üzerimde kışkırtıcı
Şerre kış kış duası annemin.
Tuzu, biberi idi alttan aldıkça
Kızgın, bulaşkan bastırılmış bir öfkenin.
Amalaşmış sinir yumruları aşınıyordu içimde
Sütten kesildiğim gün kadar yalnız
Babamın öğrettiği kadar oğluydum.
İlk tövbem kadar masum;
Senin beni ilk sevmelerin kadar çıplak
Gözümde ağırlaşsa da yitik uykular.
Haram sensiz her eylemim.
Yatsılar, gezler, konuşmalar.
Belki sana basit geliyor bu sırlar;
Hayal, düş, alıntı gibi yaşananlar
Küçük bir çocuğa dert yanmalar
İçimde bineğinde sana sür eder atlılar
Bilirim sendede aynı korkular
Fırsat vermeyecekler güya bize
Sağımızı solumuzu sarmış aşkı çıkar sayanlar
Oysa kapına geldi mi
Olmazsa asla dediğin çıkmazlar
Eylem bulurmuş hata dediğin kurallar