Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ankara`da doğdum, Uludağ'da okudum. KÜL yuttum TÜRLÜ türlü, damağıma tat aradım. Yalar olunca mürekkebi, bağımlı dediler. Nihayet bir şey öğrendim; Kara yazıymış, kağıdın yüzünü ağartan, Dolduramadım yüreği, dilim lal oldu ondan. Demezdik diyemezdik, bir dilimiz olmasaydı eğer... Ki o, hikmeti dillendirmek için var edilmiş meğer... Sureyya TAMER
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!