ah hayallerime ışık tutmayan süreyya
mevsimin en keskin köşesinde kalan gençliğimi sunmuştum oysa
gün gece ortası bir yerde
sağanaklar arsında
el yordamıyla sarılan yaralar kabuğa durmadan daha
daha açmadan ilk tomurcuk
çözülmeden daha ilk düşen kar
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Çok güzeldi ve doyurucu..
Tebrikler..
Kutlarım...Gülay Garip
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta