Hiç kimsenin Üvercinka'sı olamadık be şair.
Sen ilmek ilmek gelişigüzel örerken şiirini,
biz hep yalnızdık.
Bizim şiir yazanımız olmadı be şair.
Sen, adım adım ulaşırken mısralarında sevgilinin tenine,
biz hep yalnızdık.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta