Suret Şiiri - Abdullah Akçay

Ne yana dönse yüzüm, O’nun nuru parlar bak,
Sanki her bir zerrede, bin bir dille söyler Hak.
Gönül bir pervane ki, döner durur narına,
Bugün O’na dönen, hiç gam duymaz yarına.

Dağlar diz çöker heybetle, deniz zikre dalınca,
Ruh bulur her bir ölü, aşk kapısı çalınca.
Arayan bulur elbet, kendindeki o giz’i,
Götürür dosta bizi, yerdeki secde izi.

Mecnun olup çöllerde, Leyla demek ne imiş?
Asıl vuslat kalpteki, sonsuz aşka ermekmiş.
Diller sussun bir mühlet, varsın gönül konuşsun,
Katre çekilsin geri, derya ile buluşsun.

Güneş O’nun aşkıyla, her sabah göğü yarar,
Yıldızlar gece boyu, o eşsiz nuru arar.
Aynadaki o suret, bir gölgedir aslında,
Hakikati bulanlar, bekler aşkın katında.