Bir zamanlar, ölü bir kuzgun tünemişti
Kasvetli bir gecede aklımın pervazına
Gövdesi gözlerim gibi karanlık
Ve yoksundu ışıltıdan
Gagasından hüzünlü bir şarkı yükseliyordu
-Ah, benim ağıdımı yakıyordu kuzgun-
Gururu körelmiş bir adam gibi bağırıyordu:
O denli o denli çok beklettin
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini
Devamını Oku
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta