9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kazan
Dumanı göğe ağan ocaklarda, harlı ateş,
Odunun közü ile, tencere olurken kardeş,
Köyün orta yerinde, kurulan o büyük sofra,
Bereketin simgesi, sanki mübarek bir tuğra,
Kaynayan sütün rengi, beyaza çalan bir nehir,
İçine atılanlar, sanırsın ki şifalı sır,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta