Sunak Şiiri - Ayşe Uçar

kaç usançla
geçti ömrün kınalı nevbaharı
güz yangınları ve yılgınlıklarıyla
kağıttan kuşlara nice ay bahçeleri sundum
Babil’in asma bahçeleri gibi şuhtu
yeşil bir nehir gibi ağaçları
yapraklarıysa
i ç i m d e
yıldızların ve güneşin akşamın
son dansı

g ü n l e r ruhum
kaç mezarlığın çöl ve kum artığı
içinde baykuşların tünek yurdu
yağmur tanelerinin yok ki devası
kirpik yaralarıma
v
e
aylardan Eylül
mevsim yine kağıttan kuşlar mevsimi
nem ve küf artığı nostalji duvarlarının
hüznünü şahlandırdığı
serin rüzgârlar

o siyah beyaz tüyler
kuşların tüneklere terk ettiği son hatıralar
mezarlık baykuşlarının gözlerinden
sağılan sızının ıslağı
kurak yüzüm

hiçbir şey eskisi gibi değil
ne Eylül ne kuşlar ne de yağmurlar
ruhum kelebeklerin uçtuğu vadiler yoksunu
mezarlıkları terk edip gidenlerin
a r d ı n d a n
ağladığı bir matem sunağı

2908202611:08