Duvarlar üzerime üzerime geliyor.
İstanbul beni boğuyor.
Bu kadar derin miydi bu deniz ?
Bu kadar nankör müydü bu insanlar ?
Çaresizliğin adını korkaklık koymak,
Yakıştı mı sana ?
Sevildik, sevildiğimiz gibi de sevdik.
Eksik değil fazlasıyla sevdik.
Belki bu yüzdendir bu kaybedişler,
Bu yüzdendir yarım kalmış hikayeler.
Sevdiği gibi sevilmemiş kadın,
Verdiği değerin karşılığını alamamış adam.
Sen benin gözyaşlarımı gördün adam,
Sen benim gözyaşlarımı sildin.
Sen benim yanımda oldun.
O günüde unutmam ama,
Sokağın ortasında bir başıma bırakmanı,
Gelen geçenin ağlarken bana bakmasını.
Hayallerimi çaldılar bir bir.
En ufak kırıntı bile bırakmadılar.
Neye sahip olduysam, elimden aldılar.
Hiçbir şey bırakmadılar.
Tükettiler ya, ömrümü ziyan ettiler.
Düşüncelerimde bile korkar oldum.
Eskittim adam.
Seni içimde, en derine gömdüm.
Hiç çıkmamanı umud ederek hapsettim.
Gelme artık,
Alıştım yokluğuna.
Varlığından pek bir farkı yokmuş oysa.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!