Sultanlık Neylesin Beni

Sultanlara yaraşır makamlar, mevkiler;
 Neylesin beni seyr ü sefalı tepeler?
 Ne altınlar var boynumda,
 Ne üç halka inciler…
 Kadifeler, ipekler Çinli kızların kasnaklarını eyler,
 Bursa'da kozalarda ipekler.
Sultan olmak için söz gerek,
 Söze sultan gerek.
 Saraylar neylesin beni,
 Ben eşiklerde ağma bir lâl iken?
Ne demir kılıçlar, ne yakuttan taçlar;
 Ruhum hep aç, çeşniciye ne gerek,
 Var zehir içtiğim geceler.
Uzun uzun koridorlar,
 Süslü süslü laflar…
 Dantel örtülü masalar,
 Porselen fincanlarda çaylar;
 Serçe parmaklar havadayken,
 Uçar camdan serçeler.
Sultanlara gerek şan şöhret,
 Benim şanım şanssızlıktan.
 Neylesin güllü, laleli bağlar beni,
 Ben geçmişim dikenli yollardan, izim belli.
Kubbeli yapılar, camlarda el işçiliği oyalar…
 Benim macunu düşmüş camımda,
 Ne gezer muştular,
 Sultanlıktan bir haber buralar.
Sultanahmet'in çinileri,
 Süleymaniye'nin minareleri,
 Ayasofya'nın kubbesi;
 Sultanlara layık oralar.
Hanlar, hamamlar,
 Kurnalardan akar kışın sıcak sular,
 Altın varaklı tavanlar;
 Sıvası akmış damımdan
 Birhaberdir oralar.
Altın kafeslerde papağanlar,
 Bizim mehtaplarda ebabiller uçarlar.
Uhud'da çakallar,
 Kuzulara emanet artık;
 Düşman tünemiş mağaralarda,
 Islıklar çalarlar.
Yemenisi düşmüş kadınlarda
 Ağıtlar.
Şehitlerin mezarlarında sultanlık mühürleri,
 Ne cülûslar var ne de Yedikule'de ölüler şimdi.
Ölüler, diriler, tahtadan atlarda sultanlar,
 Tahtlarda kundakta bebeler,
 Benim fakirliğimde sultanlığın ne işi var.
Adım Emsile ise neye yarar?
 Sahaflarda tozlu raflar,
 Kapağı yırtık dergâhlar,
 Enderun'da kalemi kırık fermanlar.
 Sultanlık bugün sana yarar.
Mezarın altında sultanlık kime yarar,
 Kalmadı Süleyman'a, kalır mı ki sana?
 Ne sana ne bana,
 Koyduk Karun'dan kalanları toprağa.