Aç susuz kalmış Kerbela çölünde
Başımın tacı Sultanım Hüseyin!..
Gül gibi solmuş, kurumuş dalında
Acısı dinmez sol yanım Hüseyin!..
Yola revanken Küfe’ye gidenler
Pusuya yatmış kalleşlik güdenler
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta